Eksperyment Testuje przydatność materiałów do drukowania 3D do tworzenia sprzętu laboratoryjnego

Dostępne jest tu badanie zatytułowane "Zgodność chemiczna trójwymiarowych drukowanych komponentów opartych na sklejonych włóknach z rozwiązaniami powszechnie używanymi w półprzewodnikowej obróbce na mokro". Oszczędności zgromadzone przez sprzęt laboratoryjny do druku 3D są znaczące - naukowcy zwracają uwagę, że druk 3D może obniżyć koszty o 90-99% w porównaniu do sprzętu produkowanego tradycyjnie. Większość dotychczasowego druku 3D została jednak ograniczona do urządzeń bez ścisłych norm zgodności chemicznej lub zastosowania znanych materiałów o jakości odczynników.

"Dokładna formuła chemiczna taniego komercyjnego druku 3D filamenty (jak również dodatki, takie jak plastyfikatory i barwniki) są zastrzeżone, a zatem chemiczna kompatybilność zadrukowanych części nie jest znana, nie ma znaczącego zastosowania druku 3D w trudniejszych warunkach laboratoryjnych, takich jak czyste pomieszczenia używane do przetwarzania półprzewodników "Naukowcy twierdzą.

Nawet podstawowe wyposażenie w czystych pomieszczeniach jest drogie, więc istnieje ogromna szansa na zaoszczędzenie pieniędzy dzięki drukowaniu 3D. Ponadto spędza mnóstwo czasu w czystych pomieszczeniach, pokonując ograniczenia sprzętowe, ponieważ sprzęt jest przeznaczony do szerokiej gamy celów badawczych, a nie optymalnych dla każdego procesu. Urządzenia drukujące 3D do indywidualnych celów mogą nie tylko obniżyć koszty, ale również poprawić wydajność eksperymentów.

W badaniu 10 różnych popularnych polimerów druku 3D zostało zanurzonych w szeregu typowych chemikaliów do pomieszczeń czystych przez jeden tydzień. Po suszeniu powierzchniowym i próżniowym zaobserwowano zmiany masy i wymiarów. Wyniki te porównano z dostępnymi w literaturze informacjami na temat kompatybilności chemicznej dla czystego plastiku, który koreluje z głównym składnikiem włókna. Badane tworzywa sztuczne:

Przetestowano kawałki pierwotnego polimeru, podobnie jak prostokątne wydrukowane obiekty 3D. Wyniki pokazały, że pierwotne polimery były ogólnie mniej odporne na roztwory niż próbki wydrukowane w 3D.

"Wyniki dla materiałów, dla których zgodność wykazano w literaturze, były w większości zgodne ze zgłoszoną zgodnością, "Naukowcy twierdzą. "Dlatego dodatki i przeciwutleniacze stosowane w trójwymiarowych włóknach drukowych nie wpływają znacząco na ich właściwości chemiczne w porównaniu z pierwotnymi polimerami. Wszystkie studia przypadków zakończyły się sukcesem, nie wykazując utraty stabilności wymiarów w stosunkowo ekstremalnych środowiskach chemicznych. "

Drukowanie z nadrukiem 3D było najbardziej obiecującemateriał dla różnych środowisk chemicznych, według naukowców, ale bardziej powszechne (na razie drukowanie 3D) materiały takie jak ABS i stop 910 również wykazały odporność na szeroki zakres chemikaliów. Najlepszym sposobem na uniknięcie nieznanych zanieczyszczeń - dodają - jest użycie bezbarwnego filamentu.

Wyniki są obiecujące, ale naukowcy zauważają, że potrzebne są dalsze badania, aby w pełni upewnić się, czy drukowane labware 3D nadaje się do pracy jako przetwarzanie półprzewodników. Istnieje jednak ogromny potencjał, jeśli chodzi o używanie druku 3D do produkcji akcesoriów laboratoryjnych. Może zmniejszyć ryzyko uszkodzenia próbek poprzez zapewnienie, że narzędzia są dostosowane do każdej konkretnej wielkości próbki. Zmniejszają również potrzebę stosowania nadmiernych ilości chemikaliów, co z kolei zmniejsza koszty przetwarzania i ryzyko obrażeń.

Autorami publikacji są Ismo T.S. Heikkinen, Christoffer Kauppinen, Zhengjun Liu, Sanja M. Asikainen, Steven Spoljaric, Jukka V. Seppälä, Hele Savin i Joshua M. Pearce.

Porozmawiaj o tym i innych tematach drukowania 3D na stronie 3DPrintBoard.com lub udostępnij twoje myśli poniżej.